اگه تا روز قیامت داشتنت نباشه قسمت

                          چشم به راه تو می مونم به دلی پر از صداقت

   اگه با اشک های گرمم دل سنگ برام بسوزه

                          اگه جسم من بپوسه بعد دنیای دو روزه

   اگه نقش قصه ها شی مه روی قله ها شی

                         بری  و از من جداشی ،اگه باشی یا نباشی

   من فقط عاشقت هستم،مرهمی رو قلب خستم

                        این تویی که می پرستم ، سر سپرده ی تو هستم

   اگه جای تو به این دل، همه دنیا رو ببخشن

                        می گذرم از هرچه دارم اگه باشی عاشق من

   اگه زنجیره به پاهام ،اگه قفل و اگه صد بند

                      می رسم هرجا که هستی به توو عشق تو سوگند

   اگه باشی تاجی بر سر یا که از ذره ای کمتر

                       دل من داغ تو داره تا ابد تا روز اخر

   اگه با یک قلب تب دار بشم از عشق تو بیمار

                       یا وجود عاشقم روببرم تا چوبه ی دار

   اگه زندگیم فنا شه ، طعمه ی خشم خدا شه

                       یا که در حسرت عشقت روحم از بدن جدا شه

   اگه قلبم و شکستی ، رفتی و از من گسستی

                  مهربون یا خودپرستی،هرچه هستی،هرکه هستی

  من فقط عاشقت هستم ،مرهمی رو قلب خستم

                      این تویی که می پرستم ، تو، بتی من بت پرستم

غروب وطلوع و افتاب من

از کدامین سرزمین عروج کرده ای

که این گونه ، بی پروایی

رو دررو، زانو به زانو، چشم در چشم

عمق حرف هایمان را به هم گر ه می زنیم

شاید دست هیچ طغیانگری

ریسمان اتحادمان را از هم نگسلد

چقدر بی تو تنهایم، ای مهربان

کجای این جنگل شب پنهون میشی خورشیدکم

پشت کدوم سد سکوت پر می کشی چکاوکم

چرا به من شک می کنی من که منم برای تو

لبریزم از عشق تو و سرشارم از هوای تو

دست کدوم غزل بدم نبض دل عاشقم و

پشت کدوم بهانه باز پنهون کنم هق هقم و

گریه نمی کنم نرو ، اه نمی کشم بشین

حرف نمی زنم بمون،بغض نمی کنم ببین

سفر نکن خورشیدکم، ترک نکن من و نرو

نبودنت مرگ منه راهیه این سفر  نشو

نزار که عشق من و تو  اینجا به اخر برسه

بری تو و مرگ من از رفتن تو سر برسه

نوازشم کن و ببین عشق می ریزه از صدام

صدام کن و ببین که باز غنچه می ده ترانه هام

اگرچه من به چشم تو کمم،قدیمی ام، گمم،

اتشفشان عشقم و دریای پر تلاطمم

  لحظه ها را با تو بودن،در نگاه تو شکفتن ،

  حس عشق و در تو دیدن،مثل رویای تو خوابه

                      با تو رفتن با تو موندن،مثل قصه تو رو خوندن

                      تا همیشه تو رو خواستن، مثل تشنگی ابه

  بی تو اما سر سپردن ، بی تو با عشق تو بودن

  تو غبار جاده موندن بی تو خوب من محاله  

                      بی تو حتی زنده موندن، بی هدف نفس کشیدن

                       تا ابد تو رو ندیدن ، واسه من رنج و عذابه

   توی اسمون عشقم غیر تو پرنده ای نیست

   روی خاموشی لب هام جز تو اسم دیگه ای نیست

                        توی قلب من عزیزم هیچ کسی جایی نداره

                         دل عاشقم به جز تو هیچ کسی و دوست نداره

   اگه چشمات منو می خواست تو نگاه تو می مردم

   اگه دستات مال من بود جون به دستات می سپردم

                       اگه اسمم و می خوندی دیگه از یاد نمی بردم

                      اگه با من تو می موندی همه دنیا رو می بردم

   به چه مانند کنم موی پریشان تو را

  به دل تیره ی شب ؟    به یکی هاله ی دود؟    یا به یک ابر سیاه؟

  که پریشان شده و ریخته بر چهره ی ماه؟

  به نوازشگر جان ؟  یا به لطفی که نهدگرم نوازی در سیم؟

  یا بدان شعله ی شمعی که بلرزد ز نسیم؟

  به چه مانند کنم  حالت چشمان تو را؟

  به یکی نغمه ی جادویی از پنجه ی گرم؟-

  به یکی اختر رخشنده به دامان سپهر؟

 یا به الماس سیاهی که بشویندش در جام شراب؟

  به غزل های نوازشگر حافظ در شب؟-

 یا به سر مستی طغیانگر دوران شباب؟

 به چه مانند کنم سرخی لب های تو را ؟

 به یکی لاله ی شاداب که بنشسته به کوه ؟-

 به شرابی که نمایان بود از جام بلور؟

 به صفای گل سرخی که بخندد در باغ؟-

 به شقایق که بود جلوه گر بزم چمن؟-

 یا به یاقوت درخشانی در نور چراغ؟

 مرمر صاف تنت را به چه مانند کنم؟

 به بلوری رخشان؟-   یا به پاکی و دل انگیزی برف؟

   به یکی ابر سپید؟-   یا به یک مخمل خوش رنگ نوازشگر گرم؟

  به یکی چشمه ی نور؟-  یا به سیمای گل انداخته از دولت شرم؟

  به پرندی که کند جلوه گری در مهتاب؟-

 به گل یاس که پاشیده بر ان پرتو ماه؟-

  یا به قویی که رود نرم  و سبک در دل اب؟

  به چه مانند کنم ؟

              من ندانم          به نگاهی تو بگو -    

                                                  به چه مانند کنم...؟!