روزی مصمم شدم تو را وداع گویم و عشق ها و ارزو ها و امید های گذشته را به فراموشی

بسپارم ولی ممکن نشد دوری از تو چنان  بی تابی و رنج پنهانی در من ایجاد کرد که در اتش

تب تو به سختی سوختم. دوستان و اطرافیان من تصور می کردند بیماری را پرستاری می کنند

که درد جسمی دارد ولی غافل از اینکه تب عشق تو و به خصوص اتش فراموش نشدنی 

هجران بود که مرا به سختی می سوزاند و اخرین نشانه ی حیات مرا نیز اهسته اهسته به

  خاکستر تبدیل می نمود.

   از وداع با تو منصرف شدم چون هرگز نتوانستم چشمان درخشان تو را که بی شباهت به

   دریای خروشان بیکران عمیق و اسرار امیز نیست فراموش کنم کسی چه می داند شاید

  همین رمز فاش نشدنی عجیب است که مرا این چنین زندانی نموده و برای همیشه به یک

  موجود بی جانی مبدل کرده است.

   بگذار در تماشای این دیدگان مرموز تو همچنان سرگردان بمانم  زیرا انچه که در عمق

   چشمان تو نهفته است بی شباهت به اسرار عجیب و کشف نشدنی عمق دریاهای شگرف

   نیست.

   دریا ظاهری ارام بی حرکت  و زیبا دارد هم چنان که چشمان تو ظاهری ارام و فریبنده و

  فراموش نشدنی دارند!

    می دونی که بی تو می میرم نباشی

    اگه با کس دیگه ای اشنا شی

                                      من جز تو که دیگه کسی رو ندارم

                                     می میرم اگه یه روز از من جدا شی

   می دونی که برا تو من بی قرارم

   فکری به جز چشمای خیست ندارم

                                   تو مثل خورشید می مونی واسه من

                                   نباشی سیاه می شه روزگارم

   تو دست عاشق تو جون می گیره ارزو های من

   واسه چشمای ناز تو می میره چه اسون چشمای من

    بی تو می میرم میدونی یا نه؟    مال من باشیمی تونی یا نه

                             می دونی که بی تو می میرم

   عاشق نبودی که ببینی چی می کشم از این تنهایی

   نمی دونی اخه که چه سخته برام بی فردایی

   واسه قلب من می مونی یا نه؟   بی تو می میرم میدونی یا نه

                             می دونی که بی تو می میرم   

بسته دلم امید و به اون چشای مستت

گلای ارزو زو بازم داده به دستت

شمعدونیای ایوون همیشه چشم به راهتند

شقایقای خواهش تشنه ی اون نگاهتند

تو باغ اشنایی برات دلم می خونه

این دل بی کس من قدر تو رو می دونه

می رقصه با قدم هات شکوفه های گیلاس

رشک می برند به اشکات گل دسته های الماس

ماهی سرخ حوضم می گه که قاصدک ها

از عشق من بخونید تو گوش شاپرک ها

تا قاصدک بخونه برای گل های باغ

طلوع کنه تو عالم قصه ی تو گل ما

             بر ماسه ها نوشتم:

                        دریای هستی من

                                از عشق توست سرشار

                                               این را به یاد بسپار